سیزده آبان چه بود و چه شد؟

از سال ۱۳۵۷ هر ساله روز ۱۳آبان به‌عنوان «روز دانش‌آموز» گرامی داشته می‌شود. این گرامی‌داشت از سوی دولت و حاکمیت ولایت فقیه با هدف تحکیم قدرت مذهبی و حکومتی صورت می‌گیرد؛ اما جدای از این سوء‌نیت و سوء‌استفاده در بزرگداشت این روز، علت گرامی‌داشت آن عطف به یک واقعه مهم سیاسی و اجتماعی می‌باشد که نقش و اهمیت دانش‌آموز را در ساختار فرهنگ یک کشور نشان می‌دهد.».

آبان ۱۳آبان چه بود و چه شد ؟

گرامی‌داشت روز دانش‌آموز در ۱۳آبان به واقعه‌ای برمی‌گردد که در چنین روزی در آبان سال ۱۳۵۷ رخ داد. پاییز سال ۵۷ روزها و هفته‌های اوج‌گیری قیام‌ها در شهرهای ایران بود. هدف قیام هم هر روز روشن‌تر می‌شد که همانا سرنگونی نظام پادشاهی بود. شروع سال تحصیلی ۵۷ هم با بقیه سال‌ها بسیار متفاوت بود. هر هفته که از سال تحصیلی می‌گذشت، برگزاری کلاس و خواندن درس تحت‌الشعاع تظاهرات و قیامهای گوناگون قرار می‌گرفت. گاهی می‌شد که کلاسی فقط با چند دانش‌آموز برگزار می‌شد. گاهی می‌شد که معلمی سر کلاس نمی‌آمد. گاهی می‌شد که یک مدرسه کامل تعطیل بود. در چنین فضای بلاتکلیفی، آنچه که روزبه‌روز به سمت تعیین‌تکلیف می‌رفت، تعیین سرنوشت حکومت شاه بود.
یکی از تاکتیک‌های آن زمان در مقابل ارتش شاه و نیز مطالبه آزادی زندانیان سیاسی، دست زدن به تحصن و اعتصاب بود. از این اعتصاب‌ها، یکی که خیلی سر زبانها افتاده بود و هر روز مسأله‌ای برای حکومت درست می‌کرد، تحصن و اعتصاب شخصیت و مبارز نامدار و محبوب مردم، سید محمود طالقانی بود. این تحصن و اعتصاب در مسجد دانشگاه تهران جریان داشت. هر روز هم عده زیادی از دانشجویان یا دسته‌های مردم برای دیدار، همبستگی و گرامی‌داشتن حرکت آقای طالقانی به‌جانب دانشگاه تهران روان بودند. این حرکت خودش تبدیل به کانون توجه و سبب یک جنبش و اعتراض روزانه علیه نظام شاه شده بود.
صبح روز ۱۳آبان ۵۷ جمعی از دانش‌آموزان تصمیم گرفتند به دانشگاه تهران بروند. این حرکت تبدیل به یک تظاهرات در داخل و اطراف دانشگاه شد. توده به‌هم‌فشرده دانش‌آموزان در داخل دانشگاه و گردآمدن مردم در اطراف دانشگاه تهران از یک طرف و تهاجم ارتش برای به‌هم‌زدن این اجتماع بزرگ، فضای داخل و اطراف دانشگاه را هر چه بیشتر به سمت یک فضای نظامی سوق ‌داد. نیروهای ارتش با تمام قوا از رفتن جمعیت جلوگیری می‌کردند. دانش‌آموزان هم قصد داشتند به دیدار متحصنان بروند. ناگهان سربازان آتش گشودند. دانش‌آموزان پراکنده شدند؛ ولی درهای دانشگاه بسته بود و راه خروج نداشتند. در چنین ازدحامی ۵۶ یا ۵۷ نفر کشته شدند و صدها نفر مجروح گشتند. این کشتار بعد از ۱۷شهریور همان سال، دومین کشتار جمعی بود.

وقتی پست‌های نان و آب‌دار خریدار ندارند!

روحانی هم ناخواسته به وضعیت بن‌بست در وزارت‌خانه‌ها اعتراف کرد و گفت: «بعضی از آدمها را دعوت کردیم به کار گفتند استخاره بد آمد و قبول نکردند» و اضافه کرد وقتی به آنها پیشنهاد کردم دیدم صدایشان لرزان است با تردید دارند صحبت می‌کنند می‌گویند امروز با این شرایط و با این مشکلات چه‌جوری».

وقتی پست‌های نان و آب‌دار خریدار ندارند

سخنان روحانی نشان می‌دهد وضعیت به‌قدری خراب است که در همین رژیم کسانی حاضر نیستند مسئولیت این وزارتخانه‌ها را قبول کنند. به‌رغم این‌که این پست‌ها آب و نان حسابی دارد. در خبرها آمده بود که شهاب نادری عضو مجلس گفت بعضی پستهای وزارت کار ۵۰میلیارد تومان خرید و فروش می‌شود!

همان‌طور که در مسائل مختلف از اف.ای.تی.اف تا سی.اف.تی تا مذاکره با آمریکا تا رابطه با اروپا، رژیم قادر نیست به‌طور واقعی یک گام به جلو بردارد و در قفل مطلق است. جابه‌جایی مهره‌ها در این وزارتخانه‌ها هم نه تنها هیچ مسأله‌یی حل نمی‌کند بلکه به‌هم‌ریختگی و تشتت را تشدید می‌کند، این واقعیت در روزها و هفته‌های آینده که تحریمهای اصلی شامل تحریم نفتی، بانکی و کشتیرانی اجرایی می‌شود، بیشتر به‌چشم خواهند خورد.

اسامی و تصاویر ۲۳ شهید قهرمان موشک باران جنایتکارانه کمپ لیبرتی - ۷آبان ۹۴

آنانی جان پاک شان برای دوستان ویاوران مجاهدشان با خون خودشان هموار کردند وکسانی بودند که برای مجاهدین شاخص بودند کسانی که به عهد خودشان بارهبرعقیدتی شان مسعود ومریم رجوی وفاءکردند وبه دشمن نه گفته اند وبه تسلیم نه گفته اند به ذلت نه گفته اند وبه خلق شان وبه عهدشان وبه پیمان شان برای خلق ومردم ایران آری گفته اند 
یادشان گرامی باد

 

 

 

از «اعتصاب‌های سراسری» تا »سرنگونی نظام»

آخوند دری نجف‌آبادی، امام‌جمعه خامنه‌ای در اراک، مردم را به «دشمنان نظام» نسبت داد و شکاف بین نظام و ملت از ابتدای ربودن انقلاب مردم توسط خمینی را کار «دشمنان نظام» دانست و گفت: «دشمن با بزرگ‌نمایی مشکلات اجتماعی به‌دنبال القای یاس و نا‌امیدی در کشور است».(خبرگزاری تسنیم۳آبان ۹۷)

آخوند لواسانی هم گسترش اعتراضات مردمی را به «دشمن» نسبت داد و گفت: «دشمن در پی راه‌اندازی اعتصاب در کشور برای ایجاد جنگ روانی است». وی از این‌که «دشمن می‌خواهد نظام را به زانو درآورد» ابراز وحشت کرد و افشاگریهای مردم و مقاومتشان را «تصویرسازیهای رسانه‌یی» خواند که «از جنگ شیمیایی بدتر و خطرناک‌تر است». این آخوند وحشت‌زده در مورد اعتصابهای سراسری و پیوسته گفت: «یکی از طرح‌های دشمن ‌راه‌اندازی اعتصابهای سراسری است. آنان به خیال خودشان اگر بتوانند حوادث مختلفی را پی‌درپی و کنار هم بچینند به هدف شوم خود یعنی سرنگونی نظام نزدیک می‌شوند». وی در مورد اعتصاب معلمان گفت: «دشمن با طراحی اعتصاب معلمان قصد داشت نیمی از جمعیت کشور را درگیر بحران و اغتشاش کند».

عباس آخوندی، وزیر مستعفی دولت روحانی، به شکاف ساختاری بین مردم و نظام اذعان کرد. سایت حکومتی جماران از قول او نوشت: «او اعتقاد دارد اقتصاد و سیاست ایران دارای عدم‌قطعیت‌های فراوانی است که از داخل و خارج تحمیل شده است و با توجه به این عدم قطعیت‌ها هر گونه گام‌برداشتن، حرکت در تاریکی است. وی ریشه این عدم‌قطعیت‌ها را شکاف اجتماعی می‌داند که از دهه ۸۰ تاکنون عریض شده است».(سایت جماران ۳آبان ۹۷)

آخوندی اذعان کرد که «آتش زیر خاکستر» جامعه نتیجه بلافصل سیاست‌های رژیم در عرصه داخلی و بین‌المللی است: «اتفاقات حوزه سیاست همانند آتشزنه بود و آتش زیر خاکستر را شعله‌ور کرد. وقتی آتش شعله‌ور شد با توجه به مشکلات ساختاری هزینه‌های زیادی بر جامعه تحمیل شد».

محمد فاضلی، یک کارگزار دیگر حکومتی هم نسبت به حتمیت تداوم قیام و نقش حاکمیت در تولید نارضایتی عمومی هشدار داده و می‌گوید: «اقدامات دولت و حکومت دائم گروه‌های نادیده و ناشنیده ایجاد می‌کند. زنان، جوانان، سلبریتی‌ها، فقرای شهری، گروه‌های شغلی مختلف و همین‌طور الی آخر، بر شمار نادیده‌گرفته‌شدگان افزوده می‌شود. سیاست‌ها، برنامه‌ها و پروژه‌های دولتها هم همین نقش را ایفا می‌کنند».(روزنامه آرمان ۳آبان ۹۸)

روزنامه حکومتی اقتصاد انلاین درمورد زیر خط چه می گوید

روزنامه حکومتی اقتصاد انلاین درمورد زیر خط چه می گوید ؟

سونامی بیکاری، کابوس سرنگونی رژیم آخوندی

حکومتی اقتصاد انلاین ۱۵اردیبهشت ۹۷ تحت عنوان «کمرهای شکسته زیر بار بیکاری» این‌گونه مجبور به اعتراف می‌شوند: «دوسوم مردم ایران زیر خط فقر زندگی می‌کنند! شاید این آمار در جایی نوشته نشده باشد اما واقعیت غم‌انگیزی است که کمتر کسی از میان دولتمردان، جرأت افشای آن را دارد».

«واقعیتها در همان حدی که هست»!

مدتی است خامنه‌ای و روحانی همنوا شده‌اند که نظام در بن‌بست نیست، بحرانی وجود ندارد؛ مشکل هست اما بحران و بن‌بستی در کار نیست و این حرفها تبلیغات دشمنان است. روز ۲۲مهر آخوند حسن روحانی حاکمیت آخوندی را به بیمار محتضری تشبیه کرد که اگر «امید درمانی» نشود دیگر کارش تمام است.

ابر چالش بیکاری

یکی از ابرچالشهای پیش روی نظام آخوندی بیکاری در جامعه ایران است.
بیکاری فزاینده، به اعتبار عوارض اجتماعی سیاسی خطرناکش، از دید امنیتی، مهمترین «ابرچالش» پیش روی رژیم است.
تجربه قیام دیماه ۹۶ نشان داد که در شهرهای کوچک که نرخ بیکاری در آنها بالاست، شورش و قیام رادیکال‌تری می‌تواند شکل بگیرد.
بنا بر گزارش خبرگزاری مهر(۲۸شهریور ۹۵) سالانه یک میلیون جوان متقاضی کار وارد بازار کار می‌شوند.

علاوه بر این رکود اقتصادی و تعطیلی مؤسسات تولیدی(یا راکد ماندن بخشی از ظرفیت آنها)، به بیکاری بخشی از شاغلان منجر شده و آنها را نیز متقاضی جدید اشتغال کرده است.
بر طبق برآورد کارشناسان اقتصادی رژیم در سال‌های ۱۳۸۵ تا ۱۳۹۰، میزان اشتغال‌زایی خالص(مشاغل ایجادشده منهای مشاغل ازدست‌رفته)، سالانه تنها ۱۴هزار و ۲۰۰شغل بوده که بسیار ناچیز و در حد صفر است.(مسعود نیلی، مصاحبه تلویزیونی، ۲۶فروردین ۱۳۹۲)

بانک مرکزی در گزارش جدید خود(تیر ۱۳۹۷) در مورد بودجه و دخل‌وخرج خانوار ایرانی در سال ۹۶ رسماً اعلام کرده است: «۲۸درصد خانوارها فاقد حتی یک فرد شاغل هستند. در سال ۹۵ این رقم ۲۶.۶درصد و در سال ۹۱ بیش از ۲۳درصد گزارش‌شده بود».

مرکز آمار اعلام خطر می‌کند که میانگین کشوری درصد بیکاری جوانان ۱۵ تا ۲۹ساله به بیش از ۲برابر میانگین بیکاری عمومی کشور رسیده و حاکی از آن است که ۲۵.۳درصد از فعالان این گروه سنی در سال ۱۳۹۶ بیکار بوده‌اند.
مطابق گزارش این مرکز دولتی اکثریت جوانان بیکار تحصیل‌کرده و فارغ‌التحصیل مؤسسات آموزش عالی و دانشگاهها هستند.

این نکته را هم باید در نظر داشت که در آمارهای رژیم، کودکان کار ۱۰سال به بالا هم جزو شاغلان محسوب می‌شوند.
در مورد تفاوت نرخ بیکاری در مناطق مختلف کشور نیز رحمانی فضلی، وزیر کشور حکومت آخوندی، می‌گوید: «در برخی از شهرها میزان بیکاری به ۶۰درصد رسیده است».(خبرگزاری تسنیم ۹مهر ۱۳۹۶)

واقعیت تکان‌دهنده دیگر شمار عظیم جمعیت غیرفعال در ایران است که سال‌به‌سال افزایش می‌یابد.

حال به‌نظر شما رژیمی که دور جدید تحریمهای آمریکا در ۱۳آبان سال جاری را پیش رو دارد آیا توان حل این معضل خودساخته اجتماعی را دارد؟ یا فروپاشی اقتصاد رژیم مهارناپذیر است؟ آیا امکان پیداکردن راه‌حلی برای مشکل بیکاری مردم ایران وجود دارد؟

ایران؛ تشدید انزوای منطقه‌یی و تحریم بین‌المللی رژیم

روز ۵آبان ۹۷ یک اجلاس ۴جانبه با شرکت کشورهای ترکیه، روسیه، آلمان و فرانسه در استانبول برگزار می‌شود که موضوع آن بحران سوریه است. آنچه که در این اجلاس جلب‌توجه می‌کند، غیبت رژیم آخوندی در این اجلاس است. اجلاسی که در رسانه‌ها از آن به‌عنوان "فرمول چهارگانه" یاد می‌شود.

از سوی دیگر قفل شدن رژیم در تصویب لوایح FATF موجب مسدود شدن روزنه‌های محتمل در دیوار تحریمها شده است.

روزنامه الحیات در شماره ۲آبان ۹۷(۲۴اکتبر ۲۰۱۸) نوشت: «روسیه نسبت به "فرمول چهارگانه" که ایران را از راه‌حل سوریه محروم می‌کند دست باز می‌دهد».

الحیات می‌افزاید: «در حالی که دیروز تلاشها برای تشکیل کمیته قانون اساسی سوریه سرعت گرفت و چند ساعت قبل از دیدار دمیستورا فرستاده سازمان ملل از دمشق، مسکو در پذیرش کمیته چهارجانبه، روسیه، ترکیه، فرانسه و آلمان در استانبول در شنبه آینده سبقت گرفت و اعلام کرد که با ایجاد «مکانیزم جدید» برای سوریه که ۴کشور را شامل شود، دست باز می‌دهد و این به‌معنی به‌حاشیه راندن ایران می‌باشد. این امر با اصرار واشنگتن برای حضور نظامی خود در پایگاه التنف(AT TANEF) در مرز سوریه با اردن و عراق «به‌منظور جلوگیری از گسترش نفوذ ایران» همزمان بود.

رویترز: اخراج دپیلومات رژیم ایران از فرانسه در ارتباط با توطئه بمب‌گذاری در گردهمایی مجاهدین در پاریس

رویترز: اخراج دپیلومات رژیم ایران از فرانسه در ارتباط با توطئه بمب‌گذاری در گردهمایی مجاهدین در پاریس

گردهمایی شورای ملی مقاومت ایران در پاریس ۹تیر۹۷

خبرگزاری رویترز گزارش داد: در پاسخ به توطئه شکست‌خورده حمله به گردهمایی اپوزیسیون ایران در پاریس، فرانسه یک دیپلمات رژیم ایران را اخراج کرد.

وزارت امور خارجه فرانسه در روز ۲ اکتبر اعلام کرد هیچ تردیدی وجود ندارد که وزارت اطلاعات رژیم ایران پس از گردهمایی روز ۳۰ژوئن، پشت این توطئه بوده‌است. فرانسه دارایی‌های متعلق به سرویس‌های اطلاعاتی رژیم ایران و دو تن از اتباع این رژیم ایران را توقیف کرد.

پنج منبع به رویترز گفتند حدود یک ماه پیش،(وزارت‌خارجه فرانسه) یک قدم جلوتر رفت و یک دیپلمات رژیم ایران را در پاریس اخراج کرد.

رویترز نوشت: این دیپلمات یکی از مأموران اطلاعاتی رژیم ایران تحت پوشش دیپلماتیک می‌باشد. دفتر رئیس‌جمهور فرانسه امانوئل ماکرون همه تحقیقات را به وزارت امور خارجه ارجاع داد. نتایج توطئه ناموفق تروریستی روابط بین پاریس و تهران را تیره‌تر کرده ‌است.

تصمیم اخراج مأمور اطلاعاتی مظنون، مجدداً توجهات را نسبت به این موضوع جلب می‌کند. یک دیپلمات که از دادن جزییات بیشتر به‌خاطر حساسیت موضوع امتناع می‌کرد، در مورد اخراج گفت: " بله، حقیقت دارد".

دو دیپلمات و یک منبع امنیتی غربی گفتند که این اقدام مستقیماًً به توطئه‌یی مرتبط است که اجلاس شورای ملی مقاومت ایران را هدف قرار داده بود.

یک عملیات اطلاعاتی همآهنگ بین سرویس‌های فرانسوی، آلمانی و بلژیکی این حمله برنامه‌ریزی‌شده را در روز گردهمایی خنثی کرد.

بسیاری از افراد مهم از جمله رودی جولیانی و چندین وزیر سابق اروپایی و عرب در این گردهمایی شرکت داشتند.

فرانسه به تهران هشدار داده بود که انتظار واکنش قوی به توطئه خنثی شده بمب‌گذاری داشته باشد.

به گزارش رویترز، یک یادداشت داخلی وزارت امور خارجه فرانسه در ماه اوت به دیپلماتها گفته بود که به ایران سفر نکنند و به توطئه بمب‌گذاری و تشدید موضع رژیم ایران نسبت به غرب اشاره کرده بود.

پاریس انتصاب یک سفیر جدید به ایران را به‌حالت تعلیق در آورده ‌است و به معرفی یک نماینده جدید تهران در فرانسه پاسخ نداده که تأکیدی بر حساسیت این موضوع می‌باشد. دو دیپلمات ارشد فرانسوی گفتند که انتظار هیچ انتصابی نمی‌رود تا زمانی که فرانسه اطلاعات دقیق‌تری در مورد این‌که چه کسی پشت این اقدام بمب‌گذاری بوده‌است، دریافت کند.

یک دیپلمات ارشد فرانسوی گفت:  " ما هنوز از تهران در رابطه با مسأله ویلپنت دنبال می‌کنیم تا همه پیامدهای ضروری آن‌را اتخاذ کنیم .

وحشت، هشدار و شرایط انفجاری جامعه

وحشت، هشدار و شرایط انفجاری جامعه

وحشت هشدار وشرایط انفجاری جامعه برای رژیم ایران درد آور خواهد بود

روحانی روز چهارشنبه ۲آبان ۹۷ در صحبتی در هیأت دولت، از جلساتی که روز قبلش با اساتید و جامعه شناسان حکومتی و پیش از آن هم با اقتصاددانها داشت، ابراز رضایت کرد و گفت سایر وزیران هم باید با دانشگاهیان و اساتید و حتی دانشجویان صحبت و مشاوره داشته باشند. از جلساتی که روحانی به آنها اشاره می‌کند هیچ خبری در مورد این‌که راه‌حلی برای بحرانهای اقتصادی و اجتماعی رژیم طرح و بررسی شده باشد تاکنون منتشر نشده که نشان می‌دهد این جلسات فاقد چنین نتیجه‌یی بوده‌اند. بر عکس؛ تا جایی که هم به اقتصاددان‌ها و هم به جامعه‌شناسان برمی‌گردد همه آنها از وضعیت موجود، به‌شدت ابراز ناامیدی و وحشت می‌کردند. از همین رو ابراز رضایت روحانی را اساساً باید در چارچوب امید درمانی دانست.

اساتید چه گفتند؟! 

• یکی از آنها(سعید معیدفر) گفت: «هزاران مشکل داریم، اما هیچ‌کس نمی‌تواند راه‌حلی ارائه کند».
• علیمحمد حاضری گفت: «هر گونه راه‌حل کارشناسی برای موضوعات مختلف کشور از جمله موضوعات مالی و اقتصادی، قبل از هر چیز مستلزم اعتماد جامعه و مردم به سیاست‌گذاران است. آنچه امروز در جامعه ما آسیب دیده است، اتفاقاً همین اعتماد است».
• مقصود فراست‌خواه گفت: «مسأله اصلی جامعه ایران هنوز هم‌چنان شکاف ملت و دولت است... چرخ‌دنده ساعت دولت شما ایراد پیدا کرده و مرتب از زمان جامعه عقب می‌ماند، جامعه ایران در حال تحول است در حالی‌که زمان دولت با زمان جامعه تنظیم نشده است».

و... تقریباً تمام حرفهای این کارشناسان علوم اجتماعی در همین حدود بود کما این‌که حرفهای اقتصاددان‌ها هم... که دستگاه فکریشان و ارزیابی‌شان به‌کلی با دستگاه فکری خامنه‌ای و روحانی متفاوت است، در همین مایه‌ها بود.

چرا که دستگاه این دو نفر(خامنه‌ای و روحانی)، مبتنی است بر تبلیغات و پروپاگاندا و معکوس جلوه دادن واقعیتها.

علت تفاوت فضای متخصصان با سران نظام 

در حقیقت مقصود روحانی از این نشستها این نیست که حرفهای کارشناسان را بشنود و توصیه‌های آنها را به‌کار ببندد.

روحانی:

اولاً از خود این جلسات هدف تبلیغاتی دارد تا بگوید من با همه نخبگان می‌نشینم و حرفهای آنها را گوش می‌دهم و راه‌حل در می‌آورم و همین شیوه را به وزرایش هم پیشنهاد می‌کند.

ثانیا از این اساتید فن هم می‌خواهد که با او در تبلیغات همراه و هماهنگ بشوند و از به‌اصطلاح موفقیتها حرف بزنند. به‌قول خودش سیاه‌نمایی نکنند یعنی واقعیتها را بازگو نکنند. در واقع روحانی از این کارشناسان می‌خواهد که حتی انتقاد از دولتش و از شرایط کشور را رها کنند و تبدیل به بلندگوهای تبلیغاتی کارزار دروغ‌پراکنی او تحت عنوان «امیددرمانی» بشوند.

تفاوت فضایی که بین حرفهای روحانی و این کارشناسان حکومتی در زمینه‌های اقتصادی و اجتماعی وجود دارد هم به این علت است که این کارشناسان که مهره‌های همین نظامند و خواستار حفظ و ابقای همین نظام هستند، می‌فهمند که ادعاهای روحانی و خامنه‌ای تماماً جنگ روانی و پروپاگانداست. به همین علت برای حفظ آبروی خودشان هم که شده زیر بار نمی‌روند. کما این‌که دیده‌اید حامیان دوآتشه روحانی که تا همین اواخر تبلیغش را می‌کردند، اکنون به او اعتراض و انتقاد می‌کنند که چرا واقعیتها را به مردم نمی‌گوید؟

تفاوت روحانی و خامنه‌ای و سران نظام با این مهره‌ها در این است که این کارشناسان و مهره‌ها ممکن است ابراز ناامیدی کنند اما در عین‌حال هنوز نمی‌دانند که وضع تا کجا خراب است و این چیزی است که خامنه‌ای و روحانی بسیار بهتر از این کارشناسان می‌دانند. به‌قول آن مهره حکومتی، صادق زیباکلام، اگر تمام علمای اقتصاد و جامعه‌شناسی تاریخ هم جمع شوند نمی‌توانند رژیم را از این گرداب خارج کنند، به همین علت هم هست که تنها چاره را در تبلیغات و پرو پاگاندا می‌دانند. روحانی در دانشگاه تهران خیلی صریح گفت که نظام مثل یک بیمار رو به ‌وت است که تنها باید به او به‌اصطلاح امید داد. امید واهی! چون به‌قول خودش این ۲۰درصد درمان است!